ترازنامه یا بیلان یکی از عناصر اصلی و جداول تفصیلی در حسابداری است که به‌طور مشخص‌تر جزئیات هر یک از اقلام اصلی ترازنامه (مانند دارایی‌های ثابت، موجودی کالا، حساب‌های پرداختنی، وام‌های بلندمدت و غیره) را ارائه می‌دهد. هدف این بندها شفاف‌سازی، طبقه‌بندی جزئی‌تر و ارائه اطلاعات تکمیلی درباره ماهیت، مبلغ، و تغییرات هر قلم است. به‌عنوان مثال، بند دارایی‌های ثابت ممکن است شامل جزئیاتی مانند هزینه اولیه، استهلاک انباشته، ارزش دفتری و روش‌های محاسبه استهلاک برای هر گروه از دارایی‌ها باشد. رعایت اصول حسابداری و استانداردهای گزارشگری مالی (مانند IFRS یا استانداردهای ملی) در تهیه بندهای ترازنامه الزامی است، زیرا این بندها درک دقیق‌تری از وضعیت مالی و انعطاف‌پذیری واحد تجاری را برای استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی (مانند سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و تحلیل‌گران) فراهم می‌کنند. استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی (مانند سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و تحلیل‌گران) فراهم می‌کنند.

در طراحی ترازنامه سعی شده، حسابدار برای چیدمان حساب ها و قرار دادن در هر بند، اختیار کامل داشته باشد و هر بند را تعریف کند که مشتمل بر چه حساب هایی می شود.